kendi yaşadığı dünyaya, yaşadığı yere, kendine yabancılığı ve yorgunluğudur.
kalabalıkların, çalan telefonların arasında da olur bu.
fiziksel olarak orada bulunmanıza rağmen, uzaklara gidersiniz çok uzaklara.
mevzu etrafındaki insanlara yabancılık yalnızlık çekingenlik falan değildir. hatta insanları çok severken de olur bu.mevzu güzel hayat, kötü hayat da değildir.
tam tersi hayattan memnuniyet de olabilir.
gülümsemenizi bile eksiltmezsiniz.
bazen sadece kayan bir yıldıza , kopmuş bir çiçeğin yaprağına, yerde yuvarlanan bir şişeye dalıp gidersiniz.
0 yorum:
Yorum Gönder